بازی موش و گربه در سینمای ایران!

سینمای ایران به دلیل نبود مدیران کاربلد دولتی و غیر دولتی،در این چند دهه مشکلات فراوانی پیدا کرده که برخی خودخواسته بوده و بعضی ناخواسته.

صاف نیوز: سینمای ایران به دلیل نبود مدیران کاربلد دولتی و غیر دولتی،در این چند دهه مشکلات فراوانی پیدا کرده که برخی خودخواسته بوده و بعضی ناخواسته.اغلب معضلات سینمای ایران به خاطر ضعف مدیریتی در بخش دولتی و خصوصی به وجود آمده است.چون کاری بلد نبودند و انجام داده اند،خودخاسته مشکلات را به وجود آورده اند تا سینمای ایران همواره بر زمین فلاکت بماند و جان بکند!
مشکلاتی مانند هجوم ویروس کرونا را باید ناخواسته تلقی کرد،زیرا فردی در آن دخیل نبوده است.این بیماری تقریبا سینمای جهان را فلج کرده است،اما مدیران کاربلد آنها برای جلوگیری از ورشکستگی کامل سینماها تدابیری اندیشیده و می اندیشند.
متاسفانه در کشور ما به دلیل ضعف مفرط مدیران دولتی و غیر دولتی، برای کم کردن مشکلات دوران کرونایی تدبیری اندیشیده نشده و نمی شود.سینمای ایران که پیش از کرونا نیز رو به احتضار بود و بوی الرحمان آن سال هاست بلند شده،با این بلای طبیعی یا غیر طبیعی، دیگر کارش تمام است و امید به بهبودی وجود ندارد!
اغلب وزارتخانه ها و سازمان ها در اکثر قریب به اتفاق کشورهای جهان،اداره،ستاد یا بخشی با عناوین مختلف برای مبارزه با بحران های پیش بینی نشده دارند.مثلا پیش بینی می کنند اگر روزگاری سیل،زلزله و دیگر بلایا بر سر ملت و مملکت شان آوار شد،چه خدماتی می توانند انجام دهند تا خسارات کمتر شده و مردم زیاد به دردسر معیشتی نیفتند.
در ایران نیز یک سازمان یا ستاد مجزا برای این کار وجود دارد که در صورت وقوع بلایا غافلگیر نشوند،اما همیشه می شوند!
حوزه وظایف وزارتخانه ارشاد بسیار گسترده است،بنابراین باید ستادی برای مقابله با بحران های غیرقابل پیش بینی داشته باشد،اما ندارد یا دارد و فقط تشریفاتی است.
ستاد بحران باید پیش از آمدن بلا دایر و فعال باشد تا بتواند تدابیر لازم را برای مقابله با معضلات داشته باشد،نه اینکه وقتی بلا نازل شد مانند سازمان سینمایی با عجله ستادی را تشکیل دهند!
در اوضاع اسفبار کرونایی،هم سینماداران به دردسر افتاده اند و هم سینماگران.متاسفانه برای مقابله با این بحران،بخش دولتی و خصوصی سینما،اصلا نتوانسته و نمی توانند کار چشمگیری برای کم کردن خسارات انجام داده یا بدهند.شاهد این مدعا حال و روز امروز سینمای ایران است.
ما که کارشناس سینما نیستیم و اصلا این عرصه را نمی شناسیم!
از ابتدا می دانستیم و بارها نیز در بوق و کرنا کردیم که اغلب غالب مردم ایران در ایام سخت کرونایی حاضر نشده و نمی شوند پا به سالن های تاریک و خطرناک سینماها بگذارند.
نمی دانیم مدیران دولتی و خصوصی ، چرا این مطلب ساده را درک نکرده یا نمی خواهند درک کنند که دیدن فیلم یک تفریح است و احتیاج به آرامش خیال دارد؟کدام بنی بشری را سراغ دارید که در فضای ناامن و خطرناک با هزار ترس و لرز بنشیند و چشم به پرده عریض و طویل سینما بدوزد؟!
مدام اصرار کرده و می کنند که سینماها باید باز باشد و کذا و کذا!بر مبنای کدام واقعیتی به این مطلب رسیده اند که باز شدن سالن سینماها در ایام کرونایی به رونق سینما کمک می کند؟!
سینماها با دستور ستاد مبارزه با کرونا چند بار باز شد،آیا سینماها و گیشه های خالی آن رونق گرفتند؟ باز و بسته کردن های پیاپی و بی حاصل سالن های سینما در ایران، بازی موش و گربه ای است که راه انداخته اند تا سینماگران و تماشاگران را سر کار بگذارند،اما دیگر کسی با این بازی های کودکانه سر کار نرفته و نمی رود!
برخی از صاحبان فیلم ها را با وعده و وعید وادار کردند آثارشان را در ایام نوروز اکران کنند تا مردم به سالن های تاریک و خوفناک هجوم بیاورند،هجوم آوردند؟!صندلی ها اشغال شد؟ آنانی که خود را خودخوانده، متخصص و مدیر سینما می دانند و مدام بر طبل تهی توانایی های خویش می زنند، تشریف بیاورند و جواب دهند چرا اصرار داشتند و دارند در ایام خطرناک و مرگ آفرین کرونایی سالن های سینما باید باز باشند؟بگویند اکران نوروزی فیلم ها چقدر برای سینماداران و صاحبان فیلم آورده داشت؟!
به زور جشنواره فیلم فجر را برگزار کرده و با اجبار و اصرار نیز می خواهند جشنواره جهانی فیلم فجر را هم به خاطر رسیدن به منافع عده ای خاص برپا کنند!برگزاری جشنواره های بی اثر و بودجه حرام کن،چه منفعتی برای ملت ایران و فرهنگ آن دارد؟
برپایی جشنواره ها به وضعیت سینماها و سینماگران سامان داده است؟اصلا می تواند بدهد که لجوجانه اصرار به برپایی آنها دارید؟
در این سه دهه،آنانی که خود را اهل سینما دانسته و ادعای تخصص در این عرصه را داشتند،بارها و بارها ثابت کردند که از این صنعت-هنر،هیچ ندانسته و نمی دانند،حتی الفبای آن را!نشان دادند که به دروغ خود را عاشق سینه چاک سینما دانسته و می دانند.