به گزارش خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی صاف نیوز؛ شهرِ اولین هاست، در بیکاری و عقب ماندگی و زیرساخت ها و مصیبت های اجتماعی ، شهر ی که زیر سایه ‎ زمین حاصلخیزش و بوم گردی و گردشگریش و همچنین فرهنگ و هنر تمدن چندهزارساله اش ، سخت به فراموشی سپرده شد.
قوچان را با تعویض فرماندار و بخشدار و مدیر، نمی شود ساخت.
جوانان، هویت و مشکلات سالها تلمبار شده بر گرده ی زخمی این شهر متمدن را با بخشنامه و جلسه و مصوبه های کاغذی نمی توان احیا کرد.

یقه قوچان را باید به دست دولت ها و مسئولانی داد که سالها، شیره جانش را مکیدند و پوست ش را پرت کردند به دامنه های هزار مسجد.

قوچان را که می‌گویم ، شهری پر از خالی که زیر سایه ی نام بزرگ خبوشان، آساک و قوچان، هر روز کوچک تر از پیش می شود و اندیکا یی لبریز از مظلومیت های کوچ برای فرار از سرمای طاقت فرسای بی توجهی و آثار باستانی چند هزارساله ی تاریخی ولی بی شناسنامه ای است که شاید نایی هم برای اثبات حقانیت ش ندارد.

قوچان فارغ از مصیبت های داخلی اش، دچار اندوه قدم ها و سفرهایی است که بیشتر بار تبلیغاتی دارند تا یارای یاریگری.

امید بر خدا که در این شهر، کمی اخبارها و نگاه ها و توجه ها به سمت نامی برود که زیر پونز نقشه های بی توجهی دولتمردان قرار گرفته است.

شهری که تخریب آثار باستانی ارزشمندش، تلنگری باشد به مسئولانی که کمترین توجهی به مردمان  ارزشمند این شهر ندارند.

انشاءالله که دستان پینه بسته مردمان غیور و جوانان شجاع و مطالبه گر باعث شوند که نگاه ها و توجه ها به رونق و تولید و اشتغال در این شهر جلب شود و بگذارند یکبار برای همیشه مردم این شهر به دست همت و علایق و تدبیر خودشان تصمیم بگیرند نه به دست بی تدبیر بعضی ها.

مردم قوچان، مطالبه گری را بلد نیستند، یا سکوت می کنند تا آسیب پذیر شوند و یا فریاد می‌زنند تا محکوم شوند ولی همه می دانند که نیت شان صاف است و با خدای خودشان صادق .

بگذارید پس از سالها بی توجهی و مصیبت های انسانی ناشی از سوء مدیریتی بیشتر از این به انسان های شریف، مومن و انقلابی قوچان آسیب وارد نشود. این بار مردم قوچان می گویند؛ این تو بمیری از آن تو بمیری ها نیست.