صاف نیوز: نظام اجتماعی ارباب_رعیتی، در ایران مورد تحقیق و پژوهش‌های دقیق و اساسی قرار نگرفته است.

 

از میرزا‌ یوسف مستشارالدوله و میرزا آقاخان کرمانی تا ملکیان و اباذری و دوقطبی خود‌ساخته سیدجواد طباطبایی و داود فیرحی همگی شارحان مفاهیم غربی بوده و هستند و به‌جز دکتر کاتوزیان و نظریه‌ی “ایران، جامعه کوتاه مدت” هیچ نظریه و اندیشه‌ای از بزرگان علوم‌انسانی در ایران ندیده‌ام.

 

رعیت در نظام اربابی، گوش شنوایی دارد و نه چشم بینایی!

به‌همین سبب در زبان کُردی و البته در زبان فارسی کمتر، تمام صداها و آواها، نوشتار دارند مثل جیکه، تق، تقه، رمه، پوقه، زنگه و … و این یعنی گوش‌های حساس و شنوای رعیت برای فرمان‌بری آماده است.

 

اما رنگ‌ها در زبان کُردی محدوداند چون تشخیص آنها بوسیله چشم حاصل می‌شود و چشم رعیت، نباید بینا و بصیر باشد و خیلی چیزها را نباید ببیند. پس تنبل می‌شود. بنابراین رنگ “کُو” شامل تمام طیف رنگ‌ها از آبی کمرنگ تا سبز یشمی می‌شود.

 

کشف سنگ‌نگاره‌ای جدید و در چند قدمی تاق‌های تاق‌بستان، اتفاقی‌ست که نمی‌شود به‌سادگی از آن گذشت.

 

یا این حجاری‌ها، باستانی‌اند یا قدیمی، که وای بر ما که پیش پای خود را نمی‌بینیم و ندیده‌ایم!

یا تقلبی و جدید هستند که باز هم وای بر ما که در مقابل چشم‌هایمان اماکن حفاظت‌شده‌ دست‌کاری شده و می‌شود.

 

به‌هرحال عادت کرده‌ایم که تمارض به ندیدن چیزهای کنیم که صدای آنها فردا بلند می‌شود.

 

#غلامرضا_نوری_‌علا

 

@naghdeaval